pozzi val d'ese korsyka
Korsyka

Bergeries des Pozzi i dolina Val d’Ese – Korsyka

Podziel się z innymi :)
  • 3
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Pozzi to z pewnością jeden z najpiękniejszych i najbardziej charakterystycznych zakątków Korsyki. Co więcej, nie przebiega tędy bezpośrednio słynna trasa GR20, a wraz z nią tysiące turystów. Ogranicza to możliwość wyrządzenia zbyt wielu szkód temu delikatnemu miejscu. Spędziliśmy tu niezwykle przyjemny majowy dzień, w otoczeniu natury i wspaniałych krajobrazów. Ale zacznijmy od początku? Czym tak właściwie są Pozzi?

Pozzines (Pozzi w języku korsykańskim) to bardzo płaskie kwaśne torfowiska, najczęściej poprzecinane charakterystycznymi jeziorkami z wodą, które łączą naturalne strumienie powstałe w wyniku topnienia śniegu. Rozległe, wilgotne gleby pozzines znajdują się wokół dawnych jezior polodowcowych, które od końca ostatniego zlodowacenia wypełniają się torfowymi osadami. Badania tych osadów umożliwiły odtworzenie historii klimatu i roślinności na Korsyce podczas holocenu.

JAK DOTRZEĆ?

Samochodem z Bastelica udajemy się w kierunku Val d’Ese, zimowej rodzinnej stacji narciarskiej, a także punktu początkowego naszej trasy. Droga prowadzi wzdłuż zbocza góry, ze wspaniałymi widokami, a także dzikimi zwierzętami wypasającymi się przy poboczu. Zatrzymujemy się kilkukrotnie na sesje z kozicami, osiołkami i dzikimi świnkami. To zdecydowanie jeden z bardziej charakterystycznych korsykańskich obrazków. Bardzo często można spotkać zwierzęta dzikie lub domowe wypasające się na wolnym wybiegu, nierzadko tuż przy drodze, dlatego należy dachować ostrożność jeżdżąc po tych krętych górskich trasach. Po około 30 minutach jazdy dojeżdżamy do ośrodka narciarskiego w dolinie Val d’Ese, gdzie znajduje się parking.

Stacja narciarska otwarta jest gdy tylko pojawi się śnieg (najczęściej od lutego do marca), jest to raczej rodzinny ośrodek. Trasy są krótkie i łagodne, idealne do nauki jazdy, sprzęt można wypożyczyć na miejscu. Dla osób, które nie jeżdżą na nartach czy desce, istnieje także możliwość wypożyczenia rakiet śnieżnych. Wokół stacji znajduje się wiele tras pieszych, organizowane są także wypady grupowe z przewodnikiem. To także bardzo popularne miejsce dla narciarzy skitourowych.

TRASA Z VAL D’ESE DO BACÓWKI BERGERIES DES POZZI

Z parkingu ruszamy ścieżką obok ośrodka narciarskiego, po czym skręcamy w lewo na skrzyżowaniu, po kilku minutach przekraczamy strumień, a następnie wpinamy się trasą wzdłuż wyciągu. Val d’Ese to w sezonie miejsce wypasu owiec, krów, koni i świń, dlatego będą one częstym widokiem na naszej trasie.

Kontynuujemy naszą wędrówkę wzdłuż stosunkowo dobrze oznaczonej trasy, po dotarciu na szczyt idziemy dalej wąską i krętą ścieżką, do momentu, aż naszym oczom nie ukaże się dolina, a w niej nasz cel – Pozzi. Po zejściu dość stromym zboczem, na którym częściowo zalegał jeszcze śnieg mamy w końcu okazję podziwiać je z bliska. Widok robi zdecydowanie ogromne wrażenie!

Cały teren jest podmokły, więc warto mieć dobre, nieprzemakalne buty. Woda w jeziorkach jest krystalicznie czysta, a one same choć nie sprawiają wrażenia, są często na prawdę głębokie. Połączone siecią strumieni i kanałów tworzą niezwykły krajobraz wraz z otaczającymi je wodospadami. Korsykańska flora pozzi składa się głównie z traw, turzycy, jaskrów czy stokrotek śnieżnych, których splątane liście tworzą gęsty zielony dywan o wysokości od 5 do 10 cm. To wyjątkowe środowisko jest także siedliska endemicznych zwierząt.

POWRÓT DO VAL D’ESE

W drodze powrotnej udaliśmy się wraz z biegiem strumienia w kierunku bacówek „Bergeries”, które znajdują się na końcu doliny Pozzi. W tych kamiennych bacówkach, każdego lata pasterz Jean-François Batistelli produkuje i sprzedaje swój ser. Można się tu zatrzymać, by skosztować lokalnych specjałów i porozmawiać z właścicielem.

Następnie schodzimy ścieżką w dół, w kierunku starego bukowego lasu. Tutaj należy zachować ostrożność, żeby nie zboczyć z trasy, gdyż oznaczenia są mniej czytelne i łatwo je przeoczyć. Po wyjściu z lasu kontynuujemy marsz wspinając się kamiennymi schodami, obchodząc szczyt, aby w końcu dotrzeć do polnej ścieżki prowadzącej do naszego punktu początkowego – doliny Val d’Ese. Po drodze spotykamy po raz kolejny zwierzęta pasące się tuż przy naszej ścieżce.

PRAKTYCZNE INFORMACJE

Przejście trasy zajęło nam około 5h. Poziom trudności oceniamy na średni, gdyż jest kilka podejść wymagających dobrej kondycji fizycznej. Nawet gdy na wybrzeżu zapowiada się piękny, słoneczny dzień, wybierając się w góry należy koniecznie zaopatrzyć się w kurtki i obuwie do turystyki górskiej. Na szczycie jest chłodno i wietrznie, a ścieżka jest kamienista. Byliśmy tutaj w maju, podczas gdy dzień wcześniej opalaliśmy się na plaży, w górach zalegał jeszcze śnieg a temperatura była znacząco niższa.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *